اين همزه اقسامى دارد : 1 - 2 - همزهء استفهام كه معناى مستقلى دارد و در ابتداى كلمه براى استفهام به كار مىرود ، مثل : الم - ءالد - ءانتم - ءاله - افى اللّه شكّ 2 - 2 - همزهء باب افعال ، مثل : اطيعوا - احسن - اعرض - اكرموا - آت ( فعلهاى ماضى و امر اين باب ) . 3 - 2 - همزهء افعل تفضيل كه برترى در صفت از آن فهميده مىشود ، مثل : إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ « 1 » . 4 - 2 - همزهء متكلم وحده ( اول شخص مفرد در فارسى ، مثل : اعلم ( مىدانم ) . 3 - اجتماع همزهء وصل و قطع در قرآن كريم اجتماع همزهء وصل و قطع در مجاورت هم به صورتهاى زير آمده است كه هر كدام قواعد به خصوصى دارند : 1 - 3 - قرار گرفتن همزهء قطع ساكن بعد از همزهء وصل مضموم ، مثل : الّذى اؤتمن « 2 » در اين صورت همزهء وصل در بين كلام ساقط مىشود و همزهء قطع به سكون خوانده مىشود . امّا اگر از همزهء وصل ابتدا گردد ، همزهء قطع ساكن به واو مدى تبديل شده به صورت « اوتمن » خوانده مىشود . 2 - 3 - قرار گرفتن همزهء قطع بعد از همزهء وصل مكسور ، مثل : قال ائتونى . در اين صورت ، اگر از همزه وصل ابتدا شود ، همزهء قطع به صورت ياء مدى قرائت مىگردد

--> ( 1 ) - حجرات / 13 كه همزهء اكرم و اتقى هردو قطع است . ( 2 ) - بايد توجّه داشت كه هميشه ماقبل حروف مدى ( الف ، واو ساكن ، ياء ساكن ) به ترتيب مفتوح ، مضموم و مكسور است ، مثل كلمه‌هاى اياتنا ، اوتمن ، ايتونى .